Το Μυστήριο τῆς Μετανοίας – Ἐξομολογήσεως

. Τὸ νόημα τοῦ Μυστηρίου

Καθένας ποὺ ἀποφασίζει νὰ ἐξομολογηθεῖ, πρέπει προηγουμένως νὰ ἔχει μετανοήσει. Δηλαδὴ νὰ ἔχει ἀλλάξει νοῦ, τρόπο σκέψεως καὶ συμπεριφορᾶς καὶ νὰ προσαρμοστεῖ στὸν Εὐαγγελικὸ Νόμο. Νὰ πάψει νὰ ἐνεργεῖ ὅπως ἤξερε, ὅπως συνήθιζε ἢ ὅπως τοῦ εἶπαν καὶ νὰ ἐφαρμόζει πλέον ὅ,τι λέει καὶ καθορίζει ὁ Χριστός, παρουσιάζοντας καρπὸ ἄξιο τῆς μετανοίας (Ματθ. γ, 8).

β. Ἡ σύσταση τοῦ Μυστηρίου

Τὸ μυστήριο τῆς Μετανοίας ἵδρυσε καὶ παρέδωσε ὁ Κύριος στοὺς Ἀποστόλους Του μετὰ τὴν Ἀνάσταση, ὅταν τοὺς εἶπε: «…Λάβετε Πνεῦμα Ἅγιον ἂν τίνων ἀφῆτε τὰς ἁμαρτίας, ἀφίενται αὐτοῖς, ἂν τίνων κρατῆτε, κεκράτηνται» (Ἰω. κ´, 22-23).

γ. Τὰ αἰσθητὰ σημεῖα τοῦ Μυστηρίου

Τὰ σημεῖα αὐτὰ εἶναι τρία:

(1) Ἡ ἐξομολόγηση τῶν ἁμαρτιῶν μπροστὰ στὸν Πνευματικὸ μὲ εἰλικρινῆ μετάνοια.

(2) Ἡ ἐπίθεση τῆς χειρὸς τοῦ Πνευματικοῦ στὸν Ἐξομολογούμενο.

(3) Ἡ συγχωρητικὴ εὐχὴ ποὺ διαβάζει ὁ Ἱερέας, ἀλλὰ ὁ Χριστὸς εἶναι ὁ συγχωρῶν.

δ. Ἡ τέλεση τοῦ Μυστηρίου

Τὸ Μυστήριο εἶναι «ἀπόρρητο». Δὲν ἔχει δικαίωμα οὔτε ὁ Πνευματικὸς νὰ ἀνακοινώσει τίποτε ἀπ᾿ ὅσα ἄκουσε στὴν Ἐξομολόγηση, οὔτε ἄλλος κανεὶς νὰ ζητήσει ἢ ν᾿ ἀπαιτήσει πληροφορίες. Κανονικὰ οὔτε καὶ ὁ ἐξομολογουμένος πρέπει ν᾿ ἀνακοινώνει ὅσα ἄκουσε, διότι αὐτὰ ἰσχύουν μόνο γιὰ τὴ δική του περίπτωση. Σ᾿ ἄλλον, ἄλλο φάρμακο, ἀνάλογα μὲ τὴν ἰδιοσυγκρασία του, καὶ τὴν ἰδιαιτερότητά του θὰ δώσει ὁ Πνευματικός.

Τὸ «καταφύγιο» τῆς Ἐξομολογήσεως «πάντων τῶν κοπιώντων καὶ πεφορτισμένων» ἔχει καλύτερα ἀποτελέσματα ὅταν ὁ ἐξομολογούμενος δὲν ντρέπεται καὶ φανερώνει τὴν πληγή του στὸν Πνευματικό, ὅπως καὶ στὸν ἰατρὸ τῶν σωμάτων. Καὶ τὴν ὥρα αὐτή, ἀποδίδοντας τὶς ἁμαρτίες του μόνο στὸν ἑαυτό του καὶ στὴν ἀμέλειά του, αἰσθάνεται σὰν κατάδικος καὶ στὴν ὄψη καὶ στὸ λογισμὸ καί, μὲ σκυφτὸ τὸ πρόσωπο στὴ γῆ, βρέχει, ἐὰν μπορεῖ, μὲ δάκρυα τὰ πόδια τοῦ Πνευματικοῦ, σὰν νὰ εἶναι τὰ πόδια τοῦ Χριστοῦ. Ἔτσι «ἀφίενται αἱ ἅμαρτιαι», ἔτσι ἀποδίδεται λευκὸς καὶ ἀνάλαφρος, γιὰ νὰ συνεχίσει τὸν ὡραῖο ἀγώνα τῆς ζωῆς καὶ σωτηρίας του. Τὰ ἐπιτίμια, ποὺ μερικὲς φορὲς ἐπιβάλλει ὁ Πνευματικὸς δὲν εἶναι ποινές, ἀλλὰ ἀπαραίτητα φάρμακα θεραπείας τῶν παθῶν. Τὸν Πνευματικὸ πατέρα μας τὸν διαλέγουμε. Τὸν σαρκικὸ πατέρας μας δὲν τὸν ἐπιλέξαμε. Ἐξομολογούμαστε λοιπὸν σ᾿ αὐτὸν ποὺ ἀναπαυόμαστε. Καὶ εἶναι τελείως ἀπαραίτητη ἡ ὕπαρξη ἑνὸς Πνευματικοῦ, ὅπως εἶναι ἀπαραίτητη ἡ ὕπαρξη πολλὲς φορὲς καὶ τοῦ Δικηγόρου, Ἰατροῦ, Προπονητοῦ, Φοροτεχνικοῦ κ.λπ., τοὺς ὁποίους συμβουλευόμαστε κατὰ κανόνα χωρὶς ἀντιρρήσεις ἢ ἐνστάσεις. Ὅποιος κάνει ὑπακοὴ στὸν Πνευματικό του, ὄχι μόνο λύει συνήθως ὅλα τὰ προβλήματά του, ἀλλὰ ἐξασφαλίζει καὶ τὴ σωτηρία του. Ἡ ὑπακοὴ αὐτὴ εἶναι ταπείνωση καὶ οἱ ταπεινοὶ «τὸν Θεὸν ὄψονται»!

Στὸ ἐξομολογητήριο λέμε ἁμαρτίες καὶ ὄχι ἱστορίες! Λέμε τὰ δικά μας ἁμαρτήματα καὶ ὄχι τὶς ἁμαρτίες τῶν ἄλλων. Στὸ ἐξομολογητήριο δὲν ἀναμένουμε κήρυγμα ἀπὸ τὸν Πνευματικό. Μποροῦμε ὅμως νὰ ρωτᾶμε, νὰ λύουμε ἀπορίες καὶ νὰ λαμβάνουμε ἀπαντήσεις, γιὰ νὰ ρυθμίζουμε τὴ στάση καὶ συμπεριφορά μας, ὥστε νὰ εἶναι σύμφωνη μὲ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ καὶ τοῦ Εὐαγγελίου. Ἡ καθοδήγηση αὐτὴ πρέπει νὰ γίνεται στὴν ἀρχὴ τῆς πνευματικῆς ζωῆς σὲ τακτικὰ διαστήματα. Διαφορετικὰ ὁ ἐξομολογούμενος ἐπανέρχεται στὰ ἴδια καὶ χειρότερα μερικὲς φορές.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s